Sta op - Een morgen ongedacht
Ik herinner mij dat ik het lied Sta op - Een morgen ongedacht (gezang 210 in het oude liedboek en gezang 630 in het nieuwe) moest leren op de lagere school. We vonden het als klas wel lastig, al die noten op de eerste lettergreep van het woord morgen. Dat heet trouwens een melisme. Maar we leerden het en ik vond het een mooi lied . Het was vrolijk. Het was een paaslied en het past zo goed op een zonnige paasmorgen.
Sta op, roept het lied ons toe, want er is een morgen begonnen die we niet konden bedenken. De dag van God is aangebroken. De dag waarop God alles nieuw maakt. Waar eerst alleen maar aarde en rotsen waren, breekt nu het leven door, dwars door die koude grond en harde rotsbodem. Dwars door het beton heen, zou ik zeggen. En dat komt omdat God heeft gesproken. In het tweede vers is het God die
Jezus uit het graf roept zoals hij Lazarus uit het graf heeft geroepen. Maar er is een verschil. Jezus is een nieuw begin van de mensheid. Hij is de nieuwe Adam.
En met de nieuwe Adam, zo blijkt in vers 3, begint ook de nieuwe schepping. Het is ook Pasen voor bloemen en vogels. Alles wat zucht onder de doem van de dood mag hopen op nieuw leven. Het leven is niet langer zinloos. En dat geldt voor de hele schepping. En dat is weer een gedachte uit Romeinen 8: 2- en 21:
Maar er is hoop omdat ook de schepping zelf zal worden bevrijd uit de
slavernij van de vergankelijkheid en zal delen in de vrijheid en luister die
Gods kinderen geschonken wordt.
Een wonderbaarlijke gedachte dat met de opstanding van Jezus uit de dood ook de vernieuwing van de hele schepping begonnen is.
Sinds Pasen zijn we op weg naar een volkomen bestaan, zegt het vierde vers. De morgen is vol nieuw geluid. En die zin verwijst naar het eerste vers waarin gezegd wordt dat er een nieuwe lente is begonnen. Een nieuwe lente, een nieuw geluid, dichtte Herman Gorter al in de 19e eeuw. In dit lied slaat deze gedachte op het wonder van Pasen.
Marco Roepers
Reactie plaatsen
Reacties